خوبه این تنهایی

چرا باید دل تنگ آدمهایی شد که از همین آدمها زخم زبونها شنیدی 

وشکستن ت...

تمام خاطرات و پاک می کنم.

همه ی حس ها رو به دست باد میسپارم تا دور بشن ازم.

دیگه هیچ چیز مثل سابق نباید بشه...

در آستانه ی سی و دو سالگی، تنهایی م اون قدر بزرگه، 

که با هیچ دست مهربونی، و هیچ عشقی ، نمیشه این حجم

از دلسردی و کم کرد......

دیگه به خاطرت ، نمی جنگم...

می فهمی، که توی شادترین لحظه ها، غمگین بودن یعنی چی؟؟؟